Bu durumdan rahatsız olan işçiler ile çay aralarında bir araya gelip bu durumu ele almaya başladık. 1 hafta öncesinden göçmen işçilere zam yapıldığını duyduk. İşyerinde 1 seneyi doldurmamış işçiler için ise 20 TL gibi komik bir zam yapıldı. Bize de aynısını yapacaklarını anladım.

Çalıştığım bölümdeki işçiler ve çevre bölümlerde çalışan işçiler ile ertelenen zam ayında ne yapacağımızı konuşmak, için bir grup kurma kararı verdik. 20 kişilik bu işçi grubumuzda zam ayında kimlerin ne kadar zam istediğini gündem ettik. Göçmen işçilerin zamlarının geçen ayda verildiğini bazılarına 100-150-300 aralıklı zamlar yapıldığını, bize de aynısını yapacaklarından şüphemizin olmadığını belirttim. Birçok cevap birlikte hareket etmekten yanaydı.

Zam günlerine yaklaştıkça güvenlik açısından sorun yaşayacağımızı, patlak vermeden bu durumu düzeltmek gerektiğini düşündüm. Güvenlik sorunu açısından bu grubu kapatıp,daha dar bir komite kurmayı başardık.

Komitedeki arkadaşlar ile bir araya geldik ve bir karar aşamasına geçtik.Komitemiz etrafında ki bir çok işçiye erişecek bu haksızlıkları anlatacak ve o zam sürecini yönetecekti.

Zamlar dağıtılmaya başlanmıştı, 20 TL zam alan bir kadın işçinin gözyaşlarını oradaki birçok işçi gördü ve bu olay fabrikanın her yerinde yankılandı. Birkaç işçiye özel göstermelik tatmin edici bir zam yapıldı. Geri kalanına ise 20 TL'den başlayan komik zamlar yapıldı. Ben zam almak için yazıhaneye çıktım. İmzalamam için elime bir evrak verildi. Daha sonra ben zam oranımın kaç olduğunu öğrenmeden imza atmayacağımı belirttim. O da bana cevap olarak: “Sana zam yok dedi 4 aylık elemana zam yok” dedi. Ben de çok fazla emek verdiğimi belirtim. Hakkımın bu olmadığını söyledim fakat herhangi bir çözüm yolu bulmadı. Neymiş kararı uyguluyormuş. Üstüne bir de kapıdan çıkarken beni borçlu çıkardı.

Ramazanda 17.00'da çıktık diye, mesai ücreti almadı hiç kimse. Aslında normal mesai saatlerinden fazla çalıştığımızı ve her gün paralarımızın verilmemesini bir sorun olarak görmüyorlar. Ama çalışmadığımız 1 dakikanın bile hesabını yapıyorlar.

1 hafta içerisinde bir deneyimi sağlamış olduk. İşçilerin işyerlerinde birlik kurması ve oraya hakim olması gereklidir. Herkes bir kişiyi kazanırsa birikiriz bu sömürü düzenine son verebiliriz.