Dünyada sadece bir gün üretimin durduğunu düşünün. Hayat durur değil mi? Vay be! Ne güç ama... 

Peki bu üretimi kim durdurabilir? 

Patronlar mı? Hayır. Onlar bunu yapamazlar çünkü kar etmeden duramazlar. Bir gün üretimin durması demek onlara milyar dolarlara mal olur. Patronlar işçilerin ürettiği değerle ayakta durabilirler.

Üretimi tabii ki üretenler durdurabilir. Bir gün tuğla örmesek, bir gün ekmek üretmesek, bir gün kumaş dikmesek, bir gün altın işlemesek neler olur bir düşünün.

Gördüğünüz gibi hakettiğimizin çok çok altında ücretlerle günde 12 saatlere varan mesailerle üreten bizler bir gün çalışmazsak hayat durur. Peki elimizde böyle bir güç var iken bize her gün dayatılanı kabul ediyoruz? Üstelik hakarete uğrayıp ‘küfretse daha iyi’ dediğimiz şartlarda çalıştırılıyoruz. Örgütsüzlüğümüzden, dağınıklığımızdan. 

19. yüzyılda bu konuyu çok güzel izah etmiş Fredrich Engels: “Şimdiye kadar bütün insanlık tarihine hükmetmiş kuvvetlerin hepsi insanların egemenliği altına girecektir. İşte ancak bu aşamadan sonra insanlar kendi tarihlerini tam bir bilinçle yine kendileri yaratacaktır.” Yani biraz daha açarsak insanların toplumsal değişimlerin konuları hakkında yeterli bilgiye ve tecrübeye sahip olabileceğini ortaya atmıştır. Üretimin bilinçli ve planlı şekilde yapıldığı yeni bir dünya kurmak mümkündür.

Peki bu düzen nasıl değişecek? Elbetteki birlik olarak. Bir elin parmaklarını düşünün sadece serçe parmağınızla birşey yapamazsınız. Bir parmağımızla yapacağımız şeyler sınırlıdır. Ama yumruğumuzla koca şeyleri devirecek güce sahibiz. 

Gördünüz mü? Yumrukta aynı elin parmaklarıyla var ama parmakların birleşmesi ile var. Oysa parmaklar tek başına bir şeyi devirmeyi geçtim, fiske bile etmez. 

Biz de bir sınıfın üyeleriyiz. Ne zaman birlik olursak işte o zaman biz güçlü oluruz. İşte o zaman patronları, patroncuları devirebiliriz. Ama bu işçi sınıfının yumruğuyla mümkün, parmaklarıyla değil. 

Bu yumruğu var edecek olanlar bizleriz. O yüzden emek verenlerin olarak birlik olmalıyız. Patronları devirmek için, emek verenlerin gücünü onlara göstermek için bilinçlenmeli, örgütlenmeli ve komiteleşmeliyiz. Bu sınıf savaşında tek çözüm emek verenlerin yönetimidir.