Geçtiğimiz hafta Birleşik Metal İş, Türk Metal ve Çelik İş sendikaları ile MESS arasında önemli bir toplu iş sözleşmesi imzalandı. Sözleşmenin sonucu olarak ücretlere ortalama yüzde 24 zam ve sosyal haklara yüzde 23 artış sağlanılmış oldu. 130 bin işçiyi ilgilendiren bu toplu sözleşme, işçiler arasında genel olarak bir memnuniyet yaratmış olsa da diğer taraftan ücret zammının kıdem yılı açısından farklılık göstermesi, kıdem yılı daha düşük olan genç işçiler arasında kısmi olarak bir hoşnutsuzluk oluşturmuş durumda.

Öyle ya da böyle imzalanmış olan bu sözleşmenin görece iyi olduğu ve metal işçilerinin genel taleplerinin tamamını olmasa da önemli kısmını karşıladığı aşikar. 2015 yılında yaşanan metal fırtınasının getirileri bunlar. Bu yıl karlarını katlayan MESS patronları, metal işçilerinin daha önce gösterdiği gibi tekrar birlik olup üretimi durdurmasından korkarak artan karlarının sekteye uğramasını istemediler. Metal işçileri, ilk başta üç yıllık sözleşme ve yüzde 3 ile masaya oturan MESS patronlarına diz çöktürdü. Metal fırtınanın tekrarlanması korkusu, MESS patronlarını kırmızı çizgilerini unutturacak hale getirdi.

 

Burada ele almamız gereken diğer konu Birleşik Metal İşçileri Sendikası. Bu toplu sözleşmenin kazanımla sonuçlanmasında etkisi azımsanmayacak kadar önemli. Grev yasaklamalarına karşı metal işçilerinin talepleri doğrultusunda hareket eden ve bu yasakları tanımayan BMİS, metal işçilerinin mücadeleci sendikası olmuş durumda. Bunu bu toplu sözleşme döneminde de geçtiğimiz toplu sözleşme dönemlerinde de defalarca kanıtladı. Öyle ki aldığı kararlarla MESS patronlarının birliğini nasıl dağıttığını EMİS’in kuruluş aşamasından iyi biliyoruz. Bu toplu sözleşmeden sonra sektördeki sendikasız bir milyon dört yüz bin metal işçisinde irili ufaklı örgütlenme çabaları olacaktır.

 

O yüzden bu çabaların kısa ve orta vadede BMİS tarafından iyi değerlendirilmesi gerekiyor. Metal sektörü nasıl Türkiye ekonomisinin kalbi ise, metal işçileri de işçi sınıfı hareketi içerisinde önemli bir yere sahip. Bu sebepten dolayı 200 bin işçiyi temsil eden Türk Metal sendikasının karşısında Birleşik Metal İşçileri sendikasının güçlenmesi gerekiyor. Bundan sonraki metal iş kolunda gerçekleşen TİS görüşmelerinde metal sektöründeki sarı sendikaların zayıflatılması ve en sonunda yok edilmesi için mücadeleci metal işçilerinin çoğalması ve doğru sendikada örgütlenmesi şart.