Post

Göz Hizasında Siyaset

Herkes ülkenin durumunu dert ediyor çok doğal olarak.

Hindistan ve Macaristan’la birlikte anılır hale gelmiş bir ülkeyiz. Demokrasi seviyesinin düşüklüğü ve daha da otoriter bir yöne doğru sürüklenmek açısından.

İnsanlar iyi şeyler olsun istiyor. Çok etkili bir kuvvet devreye girsin ve sürecin akışını değiştirsin. Akla ne geliyor? Sosyalistler.

Bu elbette ki çok güzel ama bu an dışında kimsenin aklına sosyalistler gelmiyor. Sosyalistler, geçkin sinema oyuncuları gibi. Kimse pek yanlarına uğramaz onların. Kazara genç bir insan sosyalizme gönül verecek olsa önce ailesi, sonra sülalesi üzerine çullanır. Sakın kendini harcama diye.

Onlar başarısız, onlar kalabalık değil, onlar marjinal, onlar seni yorar. Saymakla bitmez.

“Peki sorunlar özel mülkiyetten kaynaklanmıyor mu?” desen, herkesin aklına babasının tarlaları geliyor. Buradan bir kez daha seslenmiş olayım, sorun büyük kapitalist özel mülkiyettir. Babalarınızın tarlası epey gerilerde ve önemsiz bir konu oluyor.

Sosyalistlerin demokrasi konusuna el atmaları gerektiği çok doğru. Bunun için çağrılmaları da. Böyle olmakla beraber sosyalist siyasetin nasıl ele alınabileceği, uzaktan şöyle bir bakınca anlaşılabilecek bir konu değil. Özel bir “nitelik” nedeniyle değil, diğer bütün metodolojiler de böyle olduğu için. Uzaktan bir baktığınızda, bütün olup biteni apaçık göremezsiniz.

Uzaktan bakanların ilk aklına gelen fikir, bu sosyalistlerin hepsinin birleşmeleri gerektiği gibidir. Gelgelelim bu fikrin isabetli olduğu söylenemez. Uzaktan bakınca bütün sosyalistler aynı gibi gözükür ama gerçekler başka. Uzaktan bakınca karıncalar, gemiler ya da gezegenler de aynı gibi gözükür ama değildir. Örneğin Dünya’nın Güneş’le arasındaki mesafe çok özeldir. Buna “ne fark eder” denilemez. Neredeyse hayatın kaynağı tamamen bu.

Türkiye’deki sol çok belirgin çizgilerle birbirinden farklı taraflarda. Bu farklılaşmanın temel varsayımları var ve son derece işlenmiş halde. Temel varsayımları ileri sürenleri argümansız yakalayamazsınız. Sistematik olarak tartışabilirler.

Uzunca bir süreden beri ayrı konumlanmayı getiren tez, Kürt hareketiyle ittifak yapmamaktı. Bu teze göre ittifak yapmadığımız durumda, ulusal sorun gerilimine girmemiş olurduk. Genel olarak bir milliyetçilik hâkim ve Kürt hareketiyle bir ittifak yapılırsa, çoğunlukta olan nüfus buna tepki gösterir diye düşünülüyordu. İttifak, toplumun ilişki kurulmak istenen kesimlerini soldan uzaklaştırabilirdi.

Şimdi ortada böyle bir tez var ve bu tezi savunanlarla savunmayanlara “birleşiverin” demek mümkün değil. Gayet doğal olarak farklı taraflar var. Bu manzarada hiç kimseyi bir tezi savunmaktan men etmek mümkün değil.

Bir siyasal, iktisadi süreç işliyor ve düşünceler bir evrimleşmeyi yaşıyor. Evrimleşmedeki gibi; haklı çıkmış düşünceler yaşayacak, haklı çıkmamış düşünceler geride kalacak.

7 Haziran 2015 sürecinde HDP’nin politik tutumu ve seçim sonuçlarındaki başarısı “Kürt hareketiyle ittifak nüfusun çoğunluğunda uzaklaşma tepkisi yaratır” tezini kökünden sarstı. İttifakı bir kenara koyalım, doğrudan doğruya HDP’nin kendisi toplumun geneline seslenebilme ve oyunu kazanabilme başarısına ulaştı. Hiç de korkutulduğu gibi olmadı. Demek ki HDP cenahından topluma söylenen bir söz dikkatle dinlenebiliyormuş.

O “ittifak uzaklaşma yaratır” tezi, bu cereyan eden olayla kendini yanlışlanmış kabul etmedi. Fark edilebileceği gibi tartışmalı durumlar kolayca sonuca bağlanamıyor.

İkinci olarak bu derece göze görünür olan durum ise TİP’li arkadaşların HDP ile ittifak ettikten sonra parlamentodan topluma seslenebilmesi ve bunda önemli bir başarı kazanmalarıdır. TİP’li arkadaşlar parlamentodan seslenebilme imkanını elde ettiler ve bunu iyi kullanmanın yoluna girdiler.

Arkadaşlar ülkenin en yüksek yasama organı olan mecliste yer aldıkları için bu konuma uygun bir siyaset oluşturma yaklaşımında bulundular. Artık en yüksek ve ülke çapındaki yasama organında bulunuyorlardı ve “biz sadece muhtarlıklardan ve yerellerden bahsedeceğiz” demeleri mümkün değildi. Bu onları diğer bütün denemelerden hızla uzaklaştırdı ve olumlu bir noktaya taşıdı.

AKP’nin göz hizasındaydılar bu aşamadan sonra ve ona gür bir sesle “seni asla kabul etmiyoruz” dediler. Yapılması gerekenlerin ilki buydu. “Seni başkan yaptırmayacağız” tutumuna benzer bir şekilde. 7 Haziran’daki gibi toplumun hepsine seslenilmişti ve bu iyi sonuç verdi. Göz hizasındaki yüksek siyaset solun bütün kötü anmalarına rağmen büyük etki yarattı.

Aslına bakılırsa sadece “ittifak çoğunluktakileri uzaklaştırır” tezi sarsılmadı. Bu gelişmeyle birlikte, küçük yerleşim birimlerinde çalışma yapma, kültürel faaliyetlerle insan kazanma, iyi sosyal ilişkiler yoluyla güçlenme tezleri çok büyük bir sarsıntı yaşadı denilebilir. Görüldüğü üzere bitti diyemiyorum, sarsıldı.

Sonraki yazılarda bu farklı tarafları yaratan tezlerin neler olduğunu yazmaya devam edeceğim.

*Hakan Öztürk'ün bu yazısı ilk olarak 29 Eylül Cuma günü Yeni Yaşam Gazetesi'nde yayınlanmıştır.

Yarın, geniş bir yazar kadrosu ile günceli değerlendirme, siyasi gelişmeleri takip etme, öngörme, anlama ve fikri bir yön çizme hedefindedir. Ancak yayınlanan yazılardaki görüşler, Yarın Yayın Kurulu’nun politik değerlendirmeleriyle tümüyle aynı çizgide olmayabilir. Farklı değerlendirmelere sahip olsalar da mücadeleye katkı sunacağını düşündüğümüz tüm yazılara yayın ilkelerimiz çerçevesinde yer vereceğiz.

İlgili Yazılar

Post

Olmaktan Korktukları Yerdeler

Post

Tarih Bir İpucu Bekliyor

Post

Yarını Bugünden Kurmaya Başlamak

Post

Kamu Yararı için Ürün ve Hizmet Yaratmak

Post

Yön Göstermek

Post

Somut Koşulların Somut Analizi ve Siyaseti

Post

AKP Bir Geri Dönülmez Felakettir

Post

Orman Yangınlarında Bütün Tohumlar Ölmez

Post

Kerelerce Ölçülen Gelir Adaletsizliği

Post

Alem Buysa Kral Popülistler

Post

İşçi Sınıfı Şart Koşabilir

Post

Sefalet Endeksi

Post

Birkaç Ağaç ve Bir Nefes

Post

Ücret ve Kar Tahterevallisi

Post

Laiklik Şimdi ve Hep Gerekli

Post

Enflasyonun Yarattığı Sefalet

Post

Enflasyonun Sebebi Açlık Sınırındaki Ücretler mi?

Post

Hedef, Özne ve İktidar Organı

Post

İşçi Sınıfının Tahtına Oturmaya Kalkışmak

Post

Yenilgi Sonrasında Yorumlamanın ve Politik Programın Yitimi

Post

Güç Siyasetle Yapılır

Post

İşçi Sınıfı Programı Vaat Eder

Post

Örgütlü Toplum Parlamentoya Rengini Vermeli

Post

Radikalizm

Post

Üç Husus

Post

Seçenek Biziz

Post

Yine Sınırlama Esas, Hürriyet İstisna

Post

Büyük Pasta, Küçük Pay

Post

Hayallerin de Sadakate İhtiyacı Vardır

Post

Neden Yapmasınlar?

Post

Suriye Sınırını Değil Açlık Sınırını Geç

Post

Bolsonaro Tavuğunu Yalnız Yemesin

Post

Kaynaşmış Değiliz

Post

Bu Daha Başlangıç

Post

Görev Zamanı

Post

Halkın Birikimlerinin Bağımsızlığı

Post

Basra Harap Olmadan Önce

Post

Depremin Siyaset Üstü Olmaması

Post

Buyurunuz Buradan Yakınız, Mösyö Hükümet

Post

Tabutta Röveşata

Post

Denizlere Çıkar Sokaklar

Post

Hareketin Hareket Halindeki Doktrini

Post

Mahirleri Anmak Değil Anlamak

Post

Hiçbir Yerden İzin Almamak

Post

Örgütlü Gücü Meclis'e Taşıyalım

Post

Halkın Temel İhtiyaçları, Kamu Hizmeti Olarak Karşılanmalı

Post

Mülkiyet Sorunu

Post

Erdoğan’a Yetki Yok

Post

Seçimin Yarattığı Yorumlama İmkânı

Post

Sonradan Hatırlananlar

Post

Aslanı Kediye Boğdurmak

Post

Günbegün Ücret Mücadelesi

Post

Karşı Kültür

Post

Var ve Yok Listesi

Post

“Esset” Değil Halkın Öz Varlıkları

Post

Ormanlar Bizim, Kahrolsun Kapitalizm

Post

İçeriksizlik Fırtınası

Post

Kamu Mülkiyetini Kurtarmak

Post

Parti İşçi Sınıfını Besteler

Post

Ekmek İstiyoruz ama Gül De

Post

Sorun Geniş Bir Zaman ve Mekanda

Post

Smaç Sebep Sayı Sonuçtur

Post

Beton Bina ve Fabrika

Post

Dördüncü Kuvvet Dik Duruyor

Post

Göz Hizasında Siyaset

Post

Elin ve Evin İyisi

Post

Yahudi Olmayan Çocuklar da Çocuktur

Post

Emek ve Demokrasiden Yana Cumhuriyet

Post

Gençler Sadece Asansör İstemez

Post

Anayasa Mahkemesini Bir Kez Tanımamak

Post

Bütçede Değirmenin Suyu Nerden Gelir Nereye Gider